Boulevard des Invalides. Και ξαφνικά άρχισε να βρέχει. Κάπου το θυμάμαι αυτό.
Αξέχαστες λεπτομέρειες.
"Η κραυγή". Αύγουστος πάντα.
Ce n'est pas un objet d'art (Musee Rodin)
Les Βourgeois de Calais, Auguste Rodin, μέγας τεχνίτης. Υπόκλιση.
Musee Rodin. Looking out the window.
Godiva, on the corner of Castiglione and St. Honore. Χειροποίητα γλυκάκια που σώζουν ζωές.
Rue St Honore."Ρε μάνα εγώ είμαι, ψώνισα από John Galliano"
Ενδυματολογική προσέγγιση των ιθαγενών. Κυρίαρχο στυλ "ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή".
Ένα τσιγάρο στο παγκάκι ώσπου ν' ανοίξει το Visconti. Σε πέντε λεπτά δηλαδή.
Τζάμπα πράμα οι Κυλάδες.
Νόστιμο spaghetti alfredo στου Visconti, στη γειτονιά της Madeleine, που θέλει να γίνει Παρθενώνας στη θέση του Παρθενώνα.
Απέναντι απ' τον κήπο του Λουξεμβούργου. Ανακυκλώνουμε.
Και ξαφνικά έπιασε βροχή
Παριζιάνος κοιμώμενος εν ώρα εργασίας στην Rue Soufflot, που οδηγεί στο Πάνθεον. Εμείς απλά πίνουμε μια άθλια σοκολάτα σ' ένα cafe εκεί κοντά και θέλουμε να ξεχάσουμε εντελώς την στιγμή.
Η Νομική Σχολή. Όχι της Σόλωνος, η άλλη.
Πάνθεον, όποιος κοιτάζει ψηλά, ζαλίζεται.
Η σκάλα που οδηγεί στις κρύπτες των μεγάλων ανδρών στο Πάνθεον.
Κάποιος θα μιλούσε για απόλυτη συμμετρία, άλλος για ωραία βυζιά, το ασφαλέστερο είναι να πεις Pantheon.
